Terapide İlk Seansların Gücü

İlk seanslar hem terapist hem danışan için heyecanlı, gergin, hatta 'tuhaf' olabilecek anlardan oluşur. İki taraf da birbirini tanımaya, güvene dayalı bir ilişkinin kurulup kurulamayacağını anlamaya çalışır. Terapist bunu daha çok açık bir şekilde sorular sorarak danışan ise terapistin ses tonu, yüz ifadesi, beden dili gibi sözel olmayan iletişimi değerlendirerek yapar.

Bu nedenle ilk görüşmeler ve bu görüşmelerdeki izlenimler seansların devamlılığı ve etkinliğiyle ilgili önemli bilgiler verir. Terapistin samimiyeti, dürüstlüğü, dinleme kabiliyeti ve danışan için orada olma hissi, terapistin yetkinliği, deneyimi, profesyonel tutumu kadar hatta belki bunlardan bile daha önemlidir.

Danışan terapiye başladığında kafası karmakarışık olabilir, düşünceleri, fikirleri dağınık olabilir, terapiden tam olarak ne istediğini bilemiyor olabilir, hedefleri net olarak gelse bile bu terapi sürecinde bu hedefler tamamıyla farklı amaçlara dönüşebilir veya evrilebilir.

Aktif katılım, terapi için bir gerekliliktir. Terapistin sanal veya gerçek ofisinde yüzde yüzüyle var olması ve danışanın da bu şekilde varlık göstermesi gerekir. Terapist, danışanı çekiştirerek bir yerlere götüremez, zaten terapist de yolu bilmez. Seansta, terapistin rolü danışanın çıktığı o yolda danışana eşlik etmek, destek olmak ve elindeki yöntem ve araçları onun kullanabilmesi adına danışana öğretmektir. Bazı durumlarda yöntemler benzer gözükse de bu yöntem ve araçları kullanmanın eşsiz ve yaratıcı yolları vardır. Bunu da anca danışan kendisi, kendi isteği ve çabasıyla bulabilir. Böylelikle terapi süreci aslında danışanla terapistin ilk iletişim kurduğu anda başlar ve danışanın belirlediği yolda terapistin eşliği ve desteği ile devam eder.